Nadprzewodniki na bazie żelaza są zazwyczaj otrzymywane w konwencjonalnym procesie syntezy prowadzonym pod ciśnieniem atmosferycznym, w którym proszki wyjściowe są mieszane, prasowane w celu uzyskania pastylek, a następnie poddawane obróbce cieplnej w celu utworzenia fazy nadprzewodzącej. Można również stosować techniki syntezy wysokociśnieniowej, w których ciśnienie jest utrzymywane podczas obróbki cieplnej, aby wspomagać powstawanie fazy nadprzewodzącej i wpływać na końcowe właściwości materiału.
W przypadku konwencjonalnego podejścia powstaje pytanie - czy nacisk wywierany wyłącznie na etapie formowania pastylki (przed wygrzewaniem) może wpłynąć na finalne właściwości nadprzewodzące materiału? I jaki wpływ ma wysokość ciśnienia, która decyduje o stopniu wstępnego zagęszczenia proszku? Nowe badanie jest odpowiedzią na te zagadnienia, przedstawiając badania materiałów nadprzewodnikowych na bazie żelaza, poddanych przed syntezą prasowaniu w temperaturze pokojowej różnym ciśnieniem, aby sprawdzić, w jaki sposób zmiany w upakowaniu proszku, kontaktach między cząstkami oraz strukturze porów wpływają na strukturę, mikrostrukturę i właściwości nadprzewodzące otrzymanego materiału.
Grupa badawcza prof. Shiv’a Singh’a z naszego Instytutu z Laboratorium Nadprzewodników i Technologii Wodorowych po raz pierwszy przeprowadziła systematyczne badania tego podejścia w przypadku nadprzewodnika wysokotemperaturowego na bazie żelaza – domieszkowanego fluorem PrFeAs(O,F). Zmieniając ciśnienie prasowania w zakresie od 174 do 1131 MPa, zespół wykazał silną zależność odpowiedzi nadprzewodzącej od początkowych warunków zagęszczania proszku. Co istotne, przed rozpoczęciem dalszej obróbki cieplnej próbka została całkowicie odciążona.
Spośród badanych próbek najlepsze ogólne właściwości nadprzewodzące wykazała próbka prasowana pod ciśnieniem 870 MPa, osiągając temperaturę początku przejścia do stanu nadprzewodzącego wynoszącą 44,2 K – około 5 K wyższą niż w przypadku próbki przygotowanej przy najniższym ciśnieniu. Charakteryzowała się ona również węższym przejściem nadprzewodzącym, najwyższą gęstością względną oraz korzystną wartością efektywnej gęstości prądu krytycznego wyznaczonej metodą magnetyczną, szczególnie w wysokich polach magnetycznych. Te korzystne zmiany odzwierciedlają łączny wpływ stopnia wprowadzenia fluoru, struktury krystalicznej, składu fazowego, porowatości i połączeń między ziarnami, a także zmian w dynamice wirów strumienia magnetycznego.
Wyniki pokazują, że wpływ ciśnienia może wykraczać poza sam proces prasowania, otwierając dodatkową drogę do kształtowania właściwości nadprzewodzących materiałów na bazie żelaza. Badanie dostarcza nowych informacji na temat tego, w jaki sposób początkowe warunki prasowania wpływają na zależności między strukturą i składem materiału a jego końcowymi właściwościami nadprzewodzącymi.
Więcej informacji można znaleźć w publikacji:
Jayant Kumar, Konrad Kwatek, Tatiana Zajarniuk, Taras Palasyuk, Yaroslaw Konopelnyk, Tomasz Cetner, Cezariusz Jastrzębski i Shiv J. Singh, „Pelletization pressure engineering of the superconducting properties of fluorine-doped PrFeAsO”, Journal of Alloys and Compounds 1087, 192424 (2026) (Impact Factor: 6,7).
https://authors.elsevier.com/a...
*Dostęp Open Access do artykułu jest możliwy przez 50 dni od daty publikacji.